Świat budowli

Koloseum jest budowlą pochodzącą już z naszej ery, jednak z samych jej początków. Budowla ta powstała bowiem w okresie od siedemdziesiątego do prawdopodobnie osiemdziesiątego roku naszej ery i stoi w tym samym miejscu po dziś dzień, choć już nie w takiej okazałości i nie w tak idealnym stanie jak niegdyś. Koloseum jest amfiteatrem i stoi w centrum Rzymu, a zbudowana została za czasów panowania dynastii Flawiuszów. Koloseum jest budowlą eliptyczną o ogromnych rozmiarach nawet jak na nasze czasy. Budowla ta poszczycić się może także tym, że jest zdolna pomieścić od czterdziestu pięciu do nawet dwukrotnie więcej – dziewięćdziesięciu tysięcy osób na raz. To liczba ogromna nawet w porównaniu do dzisiejszych stadionów piłkarskich, które niekiedy nie mogą pozwolić sobie na tak wielką widownię podczas jednego widowiska. Koloseum jest budowlą bardzo złożoną, o wymiarach: wysokość czterdzieści osiem i pół metra, długość sto osiemdziesiąt osiem metrów, szerokość sto pięćdziesiąt sześć metrów oraz ogromny obwód- aż pięćset dwadzieścia cztery metry. Gdyby więc ów owal „rozwinąć” i postawić całość budowli w linii prostej, powstałaby ściana o długości aż ponad pół kilometra. Koloseum posiada cztery galerie komunikacyjne i arenę, pod którą ciągnie się wiele metrów korytarzy, którymi przemieszczali się gladiatorzy idąc na walkę.

Ten ostatni z siedmiu cudów świata starożytnego był równie monumentalny jak poprzednie. Zważając na ogrom tej budowli, Grecy nie mogli pominąć jej podczas układania starożytnej listy cudów. Budowla ta jest niesłychanie ważna z historycznego punktu widzenia. Prawdopodobnie pomysłodawcą jej był sam Aleksander Macedoński. Architektem tejże budowli był Sostratos według podań historycznych. Nakaz budowy natomiast wydał Ptolemeusz pierwszy. Nie doczekał się jednak niestety widoku tej ogromnej budowli, gdyż ukończona została dopiero za rządów Ptolemeusza drugiego. Budowla ta była najwyższą w swoich czasach. Wręcz, pomyśleć by się chciało, nie możliwą do postawienia przez ludzi tamtych czasów. A jednak, budowla stanęła i miała wysokość od stu piętnastu do stu pięćdziesięciu metrów według różnych podań. Samo istnienie takiej budowli jest niemal pewne. Bardzo dobrze udokumentował jej istnienie żeglarz arabski z jedenastego wieku naszej ery, kiedy to budowla wciąż stała na małym półwyspie przy samej Aleksandrii e Egipcie. Postawienie latarni w takim miejscu było bardzo dobrym posunięciem, gdyż po pierwsze latarnia mogła dobrze kierować żeglarzy, po drugie stanowiła doskonały punkt widokowy. Podstawą jej był kwadrat, na którym stała mniejsza jej część, ośmiokątna, na której z kolei stała jej okrągła część wraz z kopułą wspartą na kolumnach. Całości budowli dopełniała rzeźba Posejdona znajdująca się na samym jej szczycie.

Kolejnym z siedmiu cudów świata starożytnego, jaki istniał na terenach obecnej Turcji było sławne mauzoleum w Halikarnasie. Ten obiekt także nie dotrwał w całości do naszych czasów, jednak w miejscu w którym stał odnaleźć można ruiny, co świadczy o tym, że budynek istniał naprawdę, a nie zaś był wymysłem Greków, którzy tak kochali swoje mity. Miejscowość turecka, w której owe pozostałości dziś się znajdują to Bodrum, znajdujące się w południowo-zachodniej części kraju. To kolejna budowla, która mogłaby nas dziś zachwycać swoimi rozmiarami. Podstawa tego budynku wynosiła trzydzieści sześć na dwadzieścia pięć metrów, natomiast wysoka była na metrów dwadzieścia pięć. Powody, dla których owa budowla nie przetrwała do naszych czasów w całej swej świetności to przede wszystkim trzęsienia ziemi, jakie na tych terenach zdarzają się dosyć często. Nie pomogło na pewno budowli także zaniedbanie ludzi, ich działania, zarówno te wojenne jak i nie, oraz nieubłagalny upływ czasu. Od momentu jej zbudowania bowiem minęło już prawie dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt lat. Budowla ta była grobowcem Mauzolosa, od którego to wzięła swą nazwę i od której do dziś nazywa się tak samo budynki tego typu. Projekt tej budowli opracowali dwaj architekci Satyros i Pyteos na polecenie wdowy po zmarłym perskim satrapie, Artemizji.

Łódź generalnie rzecz biorąc do najbardziej urodziwych miast w naszym kraju nie należy, jednakże jest tutaj kilka bardzo przyjemnych miejsc. Należy do nich Stary Rynek. Odznacza się on prostokątnym kształtem. Na długość liczy sobie sto pięć metrów, na szerokość natomiast – osiemdziesiąt pięć. Z trzech stron jest otoczony kamienicami o bardzo charakterystycznym wyglądzie, natomiast z jednej przylega do niego Park Staromiejski. Teren ten to miejsce o bardzo dużym znaczeniu historycznym, albowiem właśnie tutaj powstały pierwsze osadnicze formy, które w miarę upływu czasu przerodziły się w dzisiejsze miasto. W czasie drugiej wojny światowej na obszarze tym mieszkali Żydzi – stanowił on część tutejszego getta i w dużym stopniu uległ zniszczeniu. Po wojnie pozostałości po różnych budynkach zostały rozebrano. Placowi chciano nadać bowiem zupełnie nowy wygląd i charakter. Powstała tu więc zabudowa w klimacie socrealistycznego historyzmu, jednakże w dość jego łagodnej oraz uproszczonej postaci.