Świat budowli

Gdyby posąg ten przetrwał do dziś, byłby zapewne jednym z bardziej obleganych przez turystów posągiem na świecie. Któż by bowiem nie chciał zobaczyć Zeusa gromowładnego, pana zarówno bogów i ludzi w postaci niebotycznego, aż trzynastometrowego posągu? Podstawa posągu także była ogromna, bo wynosiła sześć i pół metra na metr. Tak ogromna figura najwyższego z bogów przytłoczyć mogłaby każdego, zwłaszcza gdy pomyśli się, że powstała około dwa i pół tysiąca lat temu, w złotych czasach dla starożytnej Grecji. Figurę wykonał na dodatek największy z greckich rzeźbiarzy klasycznych, Fidiasz. Niestety, posąg ten spłonął już w cztery lata po jego ustawieniu, czyli w roku czterysta dwudziestym szóstym przed naszą erą. Zachwyceni tą rzeźbą rzymianie wykonali jednak, jak to w ich zwyczaju bywało, kopię posągu. Rzymianie bardzo mocno zainspirowani byli bowiem okresem klasycznym starożytnej Grecji. Rzeźba Fidiasza znajdowała się w Olimpii w jednej z świątyń. Wyrzeźbiona została z dbałością o wszelkie szczegóły z kości słoniowej, hebanu, cedru oraz złota. Kość słoniowa posłużyła do wykonania samego ciała Zeusa, natomiast złota była szata, wieniec laurowy czy też posąg Nike, bogini zwycięstwa, który w dłoni swej dzierżył gromowładny Zeus. Innym atrybutem który posiadał Zeus był posąg orła, ptaka który był jego ulubionym ptakiem według Greków.

Koloseum jest budowlą pochodzącą już z naszej ery, jednak z samych jej początków. Budowla ta powstała bowiem w okresie od siedemdziesiątego do prawdopodobnie osiemdziesiątego roku naszej ery i stoi w tym samym miejscu po dziś dzień, choć już nie w takiej okazałości i nie w tak idealnym stanie jak niegdyś. Koloseum jest amfiteatrem i stoi w centrum Rzymu, a zbudowana została za czasów panowania dynastii Flawiuszów. Koloseum jest budowlą eliptyczną o ogromnych rozmiarach nawet jak na nasze czasy. Budowla ta poszczycić się może także tym, że jest zdolna pomieścić od czterdziestu pięciu do nawet dwukrotnie więcej – dziewięćdziesięciu tysięcy osób na raz. To liczba ogromna nawet w porównaniu do dzisiejszych stadionów piłkarskich, które niekiedy nie mogą pozwolić sobie na tak wielką widownię podczas jednego widowiska. Koloseum jest budowlą bardzo złożoną, o wymiarach: wysokość czterdzieści osiem i pół metra, długość sto osiemdziesiąt osiem metrów, szerokość sto pięćdziesiąt sześć metrów oraz ogromny obwód- aż pięćset dwadzieścia cztery metry. Gdyby więc ów owal „rozwinąć” i postawić całość budowli w linii prostej, powstałaby ściana o długości aż ponad pół kilometra. Koloseum posiada cztery galerie komunikacyjne i arenę, pod którą ciągnie się wiele metrów korytarzy, którymi przemieszczali się gladiatorzy idąc na walkę.

Ten ostatni z siedmiu cudów świata starożytnego był równie monumentalny jak poprzednie. Zważając na ogrom tej budowli, Grecy nie mogli pominąć jej podczas układania starożytnej listy cudów. Budowla ta jest niesłychanie ważna z historycznego punktu widzenia. Prawdopodobnie pomysłodawcą jej był sam Aleksander Macedoński. Architektem tejże budowli był Sostratos według podań historycznych. Nakaz budowy natomiast wydał Ptolemeusz pierwszy. Nie doczekał się jednak niestety widoku tej ogromnej budowli, gdyż ukończona została dopiero za rządów Ptolemeusza drugiego. Budowla ta była najwyższą w swoich czasach. Wręcz, pomyśleć by się chciało, nie możliwą do postawienia przez ludzi tamtych czasów. A jednak, budowla stanęła i miała wysokość od stu piętnastu do stu pięćdziesięciu metrów według różnych podań. Samo istnienie takiej budowli jest niemal pewne. Bardzo dobrze udokumentował jej istnienie żeglarz arabski z jedenastego wieku naszej ery, kiedy to budowla wciąż stała na małym półwyspie przy samej Aleksandrii e Egipcie. Postawienie latarni w takim miejscu było bardzo dobrym posunięciem, gdyż po pierwsze latarnia mogła dobrze kierować żeglarzy, po drugie stanowiła doskonały punkt widokowy. Podstawą jej był kwadrat, na którym stała mniejsza jej część, ośmiokątna, na której z kolei stała jej okrągła część wraz z kopułą wspartą na kolumnach. Całości budowli dopełniała rzeźba Posejdona znajdująca się na samym jej szczycie.

Kolejnym z siedmiu cudów świata starożytnego, jaki istniał na terenach obecnej Turcji było sławne mauzoleum w Halikarnasie. Ten obiekt także nie dotrwał w całości do naszych czasów, jednak w miejscu w którym stał odnaleźć można ruiny, co świadczy o tym, że budynek istniał naprawdę, a nie zaś był wymysłem Greków, którzy tak kochali swoje mity. Miejscowość turecka, w której owe pozostałości dziś się znajdują to Bodrum, znajdujące się w południowo-zachodniej części kraju. To kolejna budowla, która mogłaby nas dziś zachwycać swoimi rozmiarami. Podstawa tego budynku wynosiła trzydzieści sześć na dwadzieścia pięć metrów, natomiast wysoka była na metrów dwadzieścia pięć. Powody, dla których owa budowla nie przetrwała do naszych czasów w całej swej świetności to przede wszystkim trzęsienia ziemi, jakie na tych terenach zdarzają się dosyć często. Nie pomogło na pewno budowli także zaniedbanie ludzi, ich działania, zarówno te wojenne jak i nie, oraz nieubłagalny upływ czasu. Od momentu jej zbudowania bowiem minęło już prawie dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt lat. Budowla ta była grobowcem Mauzolosa, od którego to wzięła swą nazwę i od której do dziś nazywa się tak samo budynki tego typu. Projekt tej budowli opracowali dwaj architekci Satyros i Pyteos na polecenie wdowy po zmarłym perskim satrapie, Artemizji.